॥ प्रगाथः काण्वः इन्द्रः गायत्री ॥
ऊत्वा॑मन्ततूसो᳒माः । कृणुष्वाराथोअद्रिवः । आ᳒व॑ब्रह्मद्दी᳒षो॑जहि ॥ १ ॥
उत्वामन्दन्तु सोतूहोतमाःत। कृणौ होकिष्वारौहो धोकीअद्रि वाःचि। आकथ्व ब्राटाह्मात। द्वि षाटाहोकवाथऔटहोयइ जाटाट्हाखऔहो वाशि। एतय यूःटाख्॥ १ ॥
॥ विश्वामित्रो गाथिनः इन्द्रः गायत्री ॥
गिर्वा॑णःपाही᳹ना॑स्सूतं᳒ । माधोर्धारा॑भीरज्यसे । इन्द्रत्वा᳹दा॑तामिद्या᳹शा॑ः ॥ २ ॥
गिर्वणःपहि नषूस्सुतङ्गिर्वणः पातू। हीनास्सु ताटीच्म्मा धोकार्धा राकाभीराहो वाकीज्या सेटाहाउ वाति। इन्द्र त्वाटिदात। तामाइ द्याटीट्शाखऔहो वाशि। हाचरि श्रीःटाख्॥ २ ॥
॥ वामदेवो गौतमः इन्द्रः गायत्री ॥
सादा᳹वा॑इन्द्रश्चकृ᳒षात् । ऊ᳒पोनू᳹सा ᳹सा॑पर्यन् । ना᳒दे᳒वा᳒ऋतश्शूराइन्द्राः ॥ ३ ॥
सा दाता। वइन्द्रश्चकृ षाखूताश। उपोनु सातीसापर्यन्न देकुवाःच। ॠ ताणाश्शूफराखइश। न्द्राःत्र॥ ३ ॥
॥ श्रुतकक्षः आंगिरस(सुकक्षोः वा)ः इन्द्रः गायत्री ॥
आ᳒त्वा॑वीशन्तू॑विन्दा॑वः । समुद्रा᳹मी॑वासिन्धा॑वः । नत्वा॑मिन्द्राति॑रिच्यते ॥ ४ ॥
आत्वाविशत्वि न्दातूवाःत। सामुद्र मीकीवासिन्धा वाःकीसामूद्र मीकीवाकसि न्धाटावाःत। नत्वामि न्द्राषीतिरिच्य तेकीन त्वाकामाटइ न्द्राता। तिरि च्याटिताखण्इश। ओपइ ळाशा॥ ४ ॥
॥ मधछु न्दा वैश्वामित्रः इन्द्रः गायत्री ॥
इ᳒न्द्रा᳸मित्गा॑थीनो॑बृहात् । इ᳸न्द्रा॑मर्केभीरर्कीणा॑ः । इ᳒न्द्रंवाणी॑रनूषत ॥ ५ ॥
इन्द्रमि त्गाती। थीनोबृ हाषीदिन्द्र माटिर्केतच्भीकरर्की णाःचि। इकन्द्रं वाटाणीतरा नूकाषता इ ळाटीभाखण्। ओपइ ळाप्ला॥ ५ ॥ इ न्द्राफामित्गाथि नोखीबृ हाशात् । इकन्द्रामर्का इ भीकुरर्की णाःटि। आइन्द्रंवा णीटुर्हातहात। आ नूफाष ताप्ला। होप्लइ ळाशा॥ ६ ॥
॥ श्रुतकक्षः आंगिरस(सुकक्ष आंगिरसः)ः इन्द्रः गायत्री ॥
इन्द्राईषे᳒द॑दातुनः । ऋभुक्षा᳹णा॑म्भुंरायिं᳒ । वाजीद॑दातूवाजी᳒नम् ॥ ६ ॥
इन्द्रइ षेषीददातु नातीएत। ॠभुक्षा णाकीमृ भूंखाणफप्लराटयितम् । वाचजीथददा तूकिवोपबा जाप्लाइ नाप्लाम् । हा इशा॥ ७ ॥ इन्द्रइ षेषीददातुन ओतूहातइश। ॠचभुक्ष णाटिमृभुं राखियीणम् । वाजीददातु वातू। वाकजीद दाटितु वोपावाप्लजाइ नाप्लिम् । हा इशा॥ ८ ॥
॥ गृत्समदः शौनकः इन्द्रः गायत्री ॥
इन्द्रोअङ्गा᳒माहा᳒त्भाय᳒म् । आभीषाद᳒पा॑चुच्यवा॑त् । सहिस्थीरोवीच॑र्षणिः ॥ ७ ॥
इन्द्रोअ ङ्गाती। माहा त्भाटियातम् । आ भीकाषा दचापाच्यु च्याटिवाखत्स हाखाइस्थि राःति। वीकचोपबार्षा णाप्लिइश। र्हा इशा॥ ९ ॥
॥ भरद्वाज(– शयुः)ः बार्हस्पत्यः इन्द्रः गायत्री ॥ ॥ भरद्वाज(–)ः बार्हस्पत्यः इन्द्र(इन्द्रापषूणौ)ः गायत्री ॥
ईमा᳒ऊ॑त्वासूते᳒सू॑ते । नक्ष॑न्ते॑गिर्वा᳒णोगीरा᳒ः । गा᳸वो॑वत्सन्नाधे᳒नावा॑ः ॥ ८ ॥ इन्द्रानूपूषा᳹णा॑वायं । सख्या᳹या॑स्वस्ताये । हूवे᳒मावा᳒ज॑सातये ॥ ९ ॥
इमाउ त्वाती। सू ताताइसूता इषीनक्ष न्ताटिइ गीखार्वा णोप्लगाखइ राःणा। गावो वाभित्सातच्न्नाकधोपबा नाप्लावोप्ल। हा इशा॥ १० ॥ इन्द्रानू पूती। षाणा वाटियातम् । सा ख्याकायसूव स्ताटीयातइश। हु वेकामा वाटाच्जाकसोपबाप्लता योप्ला। हा इशा॥ ११ ॥
॥ वामदेवो गौतमः इन्द्रः गायत्री ॥
ना᳸कीन्द्रात्वा᳒दू᳒क्ता॑रं । न᳒ज्या᳒यो॑अस्तिवृत्रहन् । न᳒क्येवंयाथात्व᳒म् ॥ १० ॥
नक्येना कीती। आचइन्द्रत्वदुत्व राचून्नाकज्या योथाअ स्तापाइ वृशा। हिंटहिं त्राखाहणन् । न क्येटाव य्यापाथा । हिंपहिंशतूखवांप्ल। हा इशा॥ १२ ॥