॥ कण्वो घौरः इन्द्र(मरुतः)ः गायत्री ॥
ईहे᳒वा॑शृण्वाएषां । काशाह᳹स्तेषूयद्वादा॑न् । निया᳸मैःचित्रा᳒मृन्जते ॥ १ ॥
ईहे वापिश्रुण्वए षाशीम् । काशाहस्तेषु यायूद्वापदाशन् । नियामै श्चीखीत्रा मृकिन्जकताफइश। नीया मैषिश्चाइत्रा माटीन्जाखताणइश। एहि याखिऔ होता। एकहियौहो एकीहियौहो वाकी। एखहिश॥ १ ॥
॥ त्रिशोकः इन्द्रः गायत्री ॥
ईमा᳹ऊत्वावीचा॑क्षते । सा᳒खा॑याइन्द्रासोमीना॑ः । पुष्टावन्तोया᳹था॑पाशु᳒म् ॥ २ ॥
इमाउ त्वाषीविचक्ष तेखीस खाखायाःश। इन्द्रसो माभीइ नाताहो येटाहोटवात। पुष्टा वाटिन्तोतहो येटाहोकवात। याकथोपबाप्ल्पा शुप्लाम् । हा इशा॥ २ ॥
॥ वत्सः काण्वः इन्द्रः गायत्री ॥
सा᳒मा॑स्यामन्या᳒वेवीशा॑ः । विश्वे॑नमन्ताकृष्टा᳒याः । समुद्रा᳹ये॑वासिन्धावः ॥ ३ ॥
सामस्या माटीन्यातवेवी शाःचि। विश्वेना माटीन्तातकृष्टा याःचि। सामुद्रा येटीचवाकसि न्धाटावाःखण्। ओपइ ळाशा॥ ३ ॥
॥ कुसीदी काण्वः इन्द्र(विश्वेदेवाः)ः गायत्री ॥
देवा᳒नामी᳹दावो॑माहा᳒त् । ता᳒दा᳒वृणीमहेवायं । वृष्णा॑मस्मा᳹भ्या॑मूता᳒ये ॥ ४ ॥
देवा नाफिमिदाउ वोखीवाश। आ वाटाउ वोखावाश। माखहाशत् । तादावृणा इषमा हाटाउ वोखावाश। वाखयशम् । वृष्णामस्माभ्या माटूउ वोखावाश। ताखयेश॥ ४ ॥ हाबुदेवा नाषुमिदवोमह द्धातूबुश। ता दाकावा र्णाटाइ माचाहेकवाखयणम् । ऐटचहाययाटऐ हीता। वृष्णा माभिस्मात। भ्यामू ताटिट्याखऔहो वाशि। हावी ष्माटितेख॥ ५ ॥
॥ कुसीदी काण्वः इन्द्र(विश्वेदेवाः)ः गायत्री ॥
देवा᳒नामी᳹दावो॑माहा᳒त् । ता᳒दा᳒वृणीमहेवायं । वृष्णा॑मस्मा᳹भ्या॑मूता᳒ये ॥ ४ ॥
देवानामिद वोषूहाबु मातिहातत् । तादावृणा इषुमाहाइ वाटीयातम् । वृ ष्णांटाच्होययाटस्मात। भ्यामू ताटिट्याखऔहो वाशि। हावि ष्काटिर्तेख॥ ६ ॥ देवानामिद वोषूमातहातत् । तादावृ णीकीच्माकहाइ वाटियातम् । वृष्णा माभिस्मातच्भ्याकमोपबाप्लता योप्ला। हा इशा॥ ७ ॥
॥ मेधातिथिः काण्वः इन्द्र(ब्रह्मणस्पतिः)ः गायत्री ॥
सोमानांस्वा᳒रा॑णां । कृ᳒णू᳒ही॑ब्रह्मणस्पते । कक्षीवन्तंया᳹औशीज᳒ः ॥ ५ ॥
सो माखानांस्वर णशीम् । कृणू हिषिब्रह्मण स्पाकीता येटाओखहाप्लहातइश। कक्षाइ वाभीन्तातम् । यऔ होतिच्औकहोखबाप्ल्शाइ जोप्लि। हा इशा॥ ८ ॥
॥ श्रुतकक्ष(सुकक्षः)ः आंगिरसः इन्द्रः गायत्री ॥
बोध᳒न्माना᳒इद᳒स्तुनः । वृत्राहा᳸भू᳒र्या॑सुतिः । श्रृणो᳹तू॑शक्रा᳒आशी᳒ष॑म् ॥ ६ ॥
बोधन्म नाःती। इ दाटास्तू नोट्वृत्र हाकिभू र्याट्सूखतीःण। श्रु णोखाऔ होता। तु शाचाक्राकआशिषा मौपीहो बाप्ला। होप्लइ ळाशा॥ ९ ॥
॥ श्यावाश्व आत्रयेः इन्द्र(सविता)ः गायत्री ॥
अ᳒द्या᳒नो॑देवसवितः । प्रा᳒जा᳒वा॑त्सा᳒वीसौ᳒भा॑गं । पा᳸रा᳸दुष्वा᳒प्न्यिं॑सुवा ॥ ७ ॥
अद्यनोदे वषुसवितरौ होतुवातइश। इहश्रुधा इषुप्रजा वाटित्सातवी स्सौटाभ गाचा। म्पायरा दूटाष्वातहो वाटाहातइश। प्नियं सूपिवात्र। द क्षातायाटख्॥ १० ॥ अ द्याखानोदेवसवि तःशू। प्र जाकावत्सावी सौकीभगा म्पाटिरा दूखाष्वाण। प्नियंसुवाउ वाकूओटट्वाखऔहो वाशि। अस्मा भ्यचिङ्गाततुवि त्तकमाखम् ॥ ११ ॥
॥ प्रगाथः इन्द्रः गायत्री ॥
क्वाट्ट्यस्या᳹वृ॑षाभोयू॑वा । तुविग्री᳒वोआ᳒नानतः । ब्रह्मा᳒कस्तंसा᳒पर्यति ॥ ८ ॥
कोपवस्य वाफिर्षभोयू वाशी। तुवि ग्रीचिवोकआकनान तोकिब्रह्मा काटिस्तातम् । ऐटच्हाययाटऐ हीता। साकप र्याटाताखण्इश। ओपइ ळाशा॥ १२ ॥ कूवाकू वाती। स्या वृचाषाभोयू वाटीओखहाप्लहातइश। तु वीकाग्री वोथाच्आनान ताटीओखहाप्लहातइश। ब्रह्मा काटिट्स्ताखऔहो वाशि। सपर्या तीखी॥ १३ ॥ ऐहीऐ हीती। क्वास्यवृष भोषुयूवा ऐही ऐ हीतू। तुविग्रीवोआ नाषूनता ऐहीऐ हीतू। ब्रह्माकस्तंस पषूर्याताऐही ऐ हीतू। आटइ हाखाऔहो वाशि। आखइ हीशा॥ १४ ॥
॥ वत्सः काण्वः इन्द्रः गायत्री ॥
ऊपह्वारे᳹गी॑रीणां᳒ । संगमे᳹चा॑नादी᳒नां॑ । धी॑या᳒विप्रो॑अजायत ॥ ९ ॥
उ पाचाह्वा राकाईगि राटिच्ईकणाचम् । सकङ्गमे चाथिना दाटाईकनाचम् । धी याटावि प्रोटाच्आ जाकायाता याकिमा याताआउ वाटि। ऊखपाश॥ १५ ॥ इदा मीखिदंशई दाचामिदकमीदा मीखूदशम् । उपह्वा रेचीगी राचाइ णांटाइदा मीखिदंश। ई दाचामिदकमीदा मीखूदशम् । संगमे चाचीनादाई नाटीम् इदा मीखिदंश। ई दाचामिदकमीदा मीखूदशम् । धि याटावि प्रोकाच्आ जाकाया ताकाइदा मीखिदंश। ई दाचामिदकमिदा माखूइ दात्राम् । गोचष्पा देचाप्रशट् ॥ १६ ॥
॥ इरिम्बिठः काण्वः इन्द्रः गायत्री ॥
प्रा᳒सम्म्रा᳒जं᳒चऋषाणीनां᳒ । इ᳸न्द्रं॑स्तोतान᳹व्यंगीर्भि॑ः । ना᳸रंनृळा᳒हम्मंही॑ष्ठम् ॥ १० ॥
प्रसम्रा जातीम् । च र्षाटाणाइ नाटिम् । आइ न्द्राटिम् स्तो ताटान व्याटाङ्गाखइ र्भीःणा। ना राटान्ना र्षाटाच्हकम्मोपबाहाइ ष्ठाप्लीम् । हा इशा॥ १७ ॥ प्रसम्म्रा जोतीहातइश। चर्षा णीभिनातम् । आइन्द्रां स्तोटीतातन व्याटाङ्गाखइ र्भीःणा। नार मोणिइशन्नृषाह मोणीइश। मंहाइ ष्ठाप्ली। होप्लइ ळाशा॥ १८ ॥
॥ इरिम्बिठः काण्वः इन्द्रः गायत्री ॥
प्रा᳒सम्म्रा᳒जं᳒चऋषाणीनां᳒ । इ᳸न्द्रं॑स्तोतान᳹व्यंगीर्भि॑ः । ना᳸रंनृळा᳒हम्मंही॑ष्ठम् ॥ १० ॥
प्रसम्म्राजञ्च ॠतूषा णाखाइ नाशाम् । इन्द्रां स्तोभितातन व्यांटागाखइ र्भीःणा। नरन्नृ षाषीह म्मंहि याफीहाप्लउ वाशा। ष्ठाखम् ॥ १९ ॥ प्रसम्म्राजञ्चर्षणीना मिषृन्द्रंस्तोतानव्यं गातूइ र्भीःता। इन्द्रंस्तो ताषीनव्य ङ्गाटिइ र्भीखान्नरनृषाहम्मांहि ष्ठाशॄम् । सा हचामै हाकाइ होटायाखऔहो वाशि। मंथही ष्ठाटाख्म् ॥ २० ॥