तद्वपाठः - द्वादश खण्डः

आतीहीमन्यूषावीणं । सूषूवां᳒सामू᳒पै॑रय । अस्या॑रा᳹तौ॑सूतंपी॑बा ॥ १ ॥

का᳒दूप्रा᳒चे॑तसेमहे᳒ । वा᳸चो॑देवाया॑शस्यते । तदी᳹द्ध्या॑स्यावार्धा᳒नम् ॥ २ ॥

उक्थञ्चाना᳒शस्या᳒मा॑नं । ना᳸गो॑रा᳒यिरा᳒ची॑केता । ना᳸गा᳒यत्रं॑गीयामानम् ॥ ३ ॥
इ᳸न्द्रा॑उक्थे᳒भिर्म॑न्दीष्ठः । वा᳒जा॑नांचावा॑ज᳒प॑तिः । हा᳒रीवा॑न्सूतानांसाखा॑ ॥ ४ ॥

ब्र᳒ह्मा॑णादीन्द्रारा॑धा॑साः । पी᳒बा᳹सो ᳹मा॑मृतूंरा᳒नू । तवे᳹दु॑सख्या᳒मस्तृतम् ॥ ५ ॥
वा᳸यङ्घा॑तेआपी॑स्मसि । स्तोता᳒र॑इन्द्र᳸गिर्वणः । त्व᳒न्नोजिन्वसोमपः ॥ ६ ॥

आ॑याह्यू᳒पा॑नास्सू᳒तं । वा᳸जेभिर्मा॑हृ॑णीयथा । माहं᳹ईवा॑यूवा᳒जानि ॥ ७ ॥
का᳸दा᳒वासोस्तोत्रं᳹ह ᳹र्याताआ । आव॑श्मशा᳹रूधाद्वाः᳒ । दीर्घं᳒सूतं᳒वा᳒ता᳒प्या॑या ॥ ८ ॥

ए᳸न्द्रा॑पृक्षूका॑सूचीत् । नृम्णं᳒तानू᳒षू॑धेहिनः । स᳒त्रा᳒जिदुग्रापौंठ॑स्यम् ॥ ९ ॥

आ᳒यामेनंसचतां᳒सुतः᳒ । मन्दी᳒मिन्द्रा॑यामन्दी᳒ने । च᳒क्रिंवि॑श्वा॑नी॑चाक्रा॑ये ॥ १० ॥