॥ विश्वामित्रो गाथिनः इन्द्रः गायत्री ॥
ईदं᳒ह्यन्वोज॑सा । सूतं᳒रा॑धानांपते । पीबा᳒त्वाटट्यस्या᳒गी॑र्वणः ॥ १ ॥
इदा मेति। ह्य नूटाओजा साभि। सू तंकारा धाकानाचम्पायताटइश। पीबात्वस्या गीयुर्वा णाःपापी बाखातु वाता। स्याटगाखऔहो वाशि। र्वाखणाःप्ल॥ १ ॥ इदं ह्यातिऔ होता। नूकओ जाखासाण। सू तंकारा धाकानाटओं पाखाताणइश। पिबात्व स्यापीगाप्लहाङइश। र्वापणाएहि याप्लीहाश। होप्लइ ळाशा॥ २ ॥ इदंह्य नूतीओज साति। सू तंकारा धाकानाचम्पायतौटहो वाताहातइश। पी बाचात्वस्या गाचिइ र्वायाणौटहो वाताहातइश। पिबातु वौटीहो वाताहातइश। स्यागाइ र्वाटीट्णाखऔहो वाशि। घृ ताताश्चू ताःटाख्॥ ३ ॥
॥ मधछु न्दा वैश्वामित्रः इन्द्रः गायत्री ॥
माहं᳹इ ᳹न्द्रा॑पूराश्चा॑नः । महित्वामा᳒स्तू᳒वज्री᳒णे॑ । द्यौर्ना᳒प्रा᳹थी॑नाशा᳒वाः ॥ २ ॥
महंइ न्द्राःती। पूरश्च नोकीमायहीटत्वायमाटस्तूकवज्रि णाचिइश। दाययूटर्णायप्राटथीकनाटशा वाःखाण्। ओपइ ळाप्ला॥ ४ ॥ महंहाइ न्द्राःतु। पूतरा श्चापानाःश। म हाटाइ त्वाखामाण। स्तु वौटाहौहा होखिवाज्रीणा इशी। द्यौर्न्नाप्र थीतीनाश वाःति। द्यौ र्न्नाखाप्राण। थि नौटाहौहा होखिबाप्लशा वोप्ला। हा इशा॥ ५ ॥ महंइ न्द्राःफीपूराश्च नाःकी। मा हीथात्वाटट्मात। स्तुचव ज्राटाटट्इ णाताइश। द्यौकर्न्नाटटट्प्रात। थिकनाटशाटवाःखण्। ओपइ ळाप्ला॥ ६ ॥
॥ कुसीदी काण्वः इन्द्रः गायत्री ॥
आ᳒तूना॑इन्द्राक्षूम᳒न्तं॑ । चित्रं᳒रा॑भंसं᳒गृ॑भाय । माहा᳒हास्ती᳒द᳒क्षी᳒णेन ॥ ३ ॥
आतून याती। इन्द्रक्षू माटीन्तातम् । चाइत्रंरा भंटुहातइस ङ्गृकिभायामा हाटीह स्तोखाहाणइश। द क्षाटाच्इ णाकाइ नाचा। महा हाटिट्स्ताखऔहो वाशि। दक्षि णेकिनाटख्॥ ७ ॥ आतू नषिइन्द्रक्षू मातीन्तातम् । चि त्रंटाराखभणम् । संकगृ भापायश। माटहातहाटट्स्ताखऔहो वाशि। दक्षिणे नाखी॥ ८ ॥
॥ कुसीदी काण्वः इन्द्रः गायत्री ॥
आ᳒तूना॑इन्द्राक्षूम᳒न्तं॑ । चित्रं᳒रा॑भंसं᳒गृ॑भाय । माहा᳒हास्ती᳒द᳒क्षी᳒णेन ॥ ३ ॥
आतू नषिइन्द्रक्षू मातीन्तातम् । चित्रंराभंस ङ्गृटूभाकयाथचिषत्रंराभंसङ्गृ औकूहोइ भाखियाण। ऐकहाइमहाह स्तीषूद क्षाटाहोचइश। औकहो वाकाहोपबा णाप्लाइ नोप्ला। हा इशा॥ ९ ॥ आ तूणाना इणान्द्राफक्षु माखान्तशम् । चित्रंराभंस ङ्गृभाया चाषेइत्रंराभंस ङ्गृकूईखहाप्लभाखयाण। ऐकहाइमहाह स्तीषूद क्षाटाहोचइश। औकहो वाकाहोपबाप्लणाइ नोप्लि। हा इशा॥ १० ॥
॥ प्रियमेध आंगिरसः इन्द्रः गायत्री ॥
आभिप्रा᳹गो ᳹पा॑तिङ्गीरा॑ः । इन्द्रामश्चाया᳹था॑वीदे । सूनूंसत्या᳒स्यासा᳒त्पा॑तिम् ॥ ४ ॥
अभ्येआ भीती। प्रा गोकापा तीथाङ्गी राःटा। इन्द्रम र्च्चाया थायूवि दापाइसू नूतिम् । ओइस त्योपीहाणइश। स्याटसाखऔहो वाशि। पाचतीटमेख॥ ११ ॥ अभ्येआ भीती। प्रगोप तीकीङ्गि राःटा। इन्द्रम र्च्चाटीयाखथाण। हिंटहिंतओपईणवी दाणाइ स नुंफिसा त्याफास्या साता। हिंटहिंतओपबाप्लपा ताप्लाइंश। हा इशा॥ १२ ॥
॥ प्रियमेध आंगिरसः इन्द्रः गायत्री ॥
आभिप्रा᳹गो ᳹पा॑तिङ्गीरा॑ः । इन्द्रामश्चाया᳹था॑वीदे । सूनूंसत्या᳒स्यासा᳒त्पा॑तिम् ॥ ४ ॥
आ भीफाप्र गोखाप तीखाङ्गि राःशा। इन्द्रम र्च्चषीयथाविदा एटु। सूनुंसा त्याकीओपस्याशसाफत्पाता इंशि। सूनुंसा त्याकीओपस्या सोप्लाबाप्लत्पा ताप्लाइशम् । हा इशा॥ १३ ॥
॥ वामदेवो गौतमः इन्द्रः गायत्री ॥
का᳒या॑नश्चित्रआ᳒भु॑वात् । ऊतीस्सा᳹दावृ॑धस्सा᳒खा॑ । का᳒या᳒शाची॑ष्ठयावृतः ॥ ५ ॥
कयान श्चीती। त्रातया भूपावाशत् । ऊकताइ सदा वाकुर्ध स्साखाखाण। कया शाटिचातइश। ष्ठापयाशवाखर्तोप्ल। हा इशा॥ १४ ॥ होवाइ होवा इषूकयान श्चीती। त्रातया भूपावाशत् । होवाइहोवा इषूऊ तीचास्सा दाकाच्वृ धाकास्सापखाश। होवाइ होवा इषूक याताश चाताइश। ष्ठाया वाटिट्र्ताखऔहो वाशि। ऊखपाश॥ १५ ॥
॥ वामदेवो गौतमः इन्द्रः गायत्री ॥
का᳒या॑नश्चित्रआ᳒भु॑वात् । ऊतीस्सा᳹दावृ॑धस्सा᳒खा॑ । का᳒या᳒शाची॑ष्ठयावृतः ॥ ५ ॥
काणयाफन श्चाफाइ त्राखायाभु वाशित् । ऊ तीकास्सा दाकावृधस्सखा औकुहो हाताइक याटिश चाताइश। ष्ठयौ होतिहि म्माटावाटर्तोख। हात्रइश॥ १६ ॥ काणस्त्वाफस त्योफामाखदा नाशाम् । मंहि ष्ठोकिमत्स दकीन्धसा औकिहो हाताइदृ ढाटिचि दाता। रूजौ होतिहि म्माटा। वाटसोख। हात्रइश॥ १७ ॥ आणभीफषू णाफास्साखखी नाशाम् । अवि ताकिजराइ तृकीणामा औकिहो हाताईशा तांटिभ वाता। सियौ होतिहि म्माटा। ताटयोख। हात्रइश॥ १८ ॥
॥ श्रुतकक्षः सुकक्षोः वा आंगिरसः इन्द्रः गायत्री ॥
त्या᳒मूवस्सत्रासा᳒हं॑ । विश्वा॑सूगीरिष्वा᳒यातम् । आच्या॑वयास्यूता᳒ये ॥ ६ ॥
त्यमू वाःति। स त्राथासा हाटाम् । विश्वासुगीरि षूटूआया ताटिम् । आच्या वाटिट्याखऔहो वाशि। स्यूकत येटाख्॥ १९ ॥ त्याखमूवस्सत्रासाहम्मो वाशृ। विश्वा सुषिगीरिष्वा याटीताचम् । आच्या वाटियात। सि यौटाहो वाखाहाणइश। ताखयोप्ल। हा इशा॥ २० ॥
॥ मेधातिथिः काण्वः इन्द्र(सदसस्पतिः)ः गायत्री ॥
साद॑सस्पातीमा᳒त्भू॑तम् । प्री᳹य ᳹मि᳹न्द्रा॑स्याकाम्यं॑ । सा॑निंमेधा᳒मा॑या᳒सिषम् ॥ ७ ॥
सा दाता। सस्प ताचिई मायात्भू ताटाउ वोखावाश। प्रा याटाउ वोखावाश। आइन्द्रास्या काकूमाखयात्रम् । सानि म्मेचिधाम याटिसि षाखाम् ॥ २१ ॥
॥ वामदेवो गौतमः इन्द्रः गायत्री ॥
एतेप᳹न्थाआथो॑दीवः । एभीर्व्या᳒श्वामै᳒राया । ऊता᳒श्रो॑षन्तूनोभुवाः ॥ ८ ॥
हावाप्सू दाखीक्षाशआप्सू दाखिक्षाःण। ए तेकाप न्थाथाच्आथोदी वाःटी। हावाप्सू दाखीक्षाशआप्सू दाखिक्षाःण। ए भिकार्व्याथच्श्वामाइरा याटुहाउता श्रोखीषाणन् । तूनो भूटिट्वाखऔहो वाशि। ईखतिश॥ २२ ॥
॥ श्रुतकक्षः सुकक्षोः वा आंगिरस(सुकक्ष आंगिरसः)ः इन्द्रः गायत्री ॥
भ᳒द्रं᳒भ॑द्रन्नआभा॑रा । ई᳒ळामूर्जं॑शतक्रतो । यादिन्द्रा॑मृढ᳒या॑सिनः ॥ ९ ॥
भद्रं भातिद्रातम् । नाकआ भाटाराखइषामू र्जशीम् । शाता क्राटिताखबूयादिन्द्रा मृशु। डाटयाखऔहो वाशि। सीखनःश॥ २३ ॥
॥ बिन्दुः पूतदक्षो वा आंगिरसः इन्द्र(मरुतः)ः गायत्री ॥
अस्तीसो᳒मोआयं᳒सूतः । पी᳒ब᳒न्त्यस्या᳒मारुता᳸ः । उतस्वारो᳹जो॑अ᳒श्वीनाः ॥ १० ॥
अस्तिसोमोअ यंषूसुतोअस्तेआ स्तीतू। सोमोअयंसु तःषूपिबन्त्यस्या माफुरु तोखहाणइश। उतस्वरा जोपुअश्वाइ नोप्ली। हा इशा॥ २४ ॥