शाक्वर्य पर्व - चतुर्विंशः खण्डः

वीदा᳒मा॑घवन्वीदा᳒गातूमा᳒नूशं॑सीषोदीशाः॑ । शि᳒क्षा॑शचीनांपतेपूर्वीणां᳒पू॑रो᳸वसो । आ᳒भीष्ट्वा᳒मा᳹भीष्टी॑भिःप्रा᳒चे॑तानःप्रा᳒चेतायेन्द्रा᳹द्यु॑म्ना᳒या॑नाईषे । एवा᳒हीशक्रो᳒रायेवा᳒जा॑यवज्रीवः । शा᳒वीष्ठवज्रिन्वृञ्ज᳒सेमंहिष्ठ᳒वज्रिन्वृन्जसाआ᳹या॑हीपीबामात्स्वा ॥ १ ॥
वीदाराये᳒सूवी᳒र्यं॑ । भूवोवा᳹जा॑नांपातिर्वाशंआ᳒नू । मंहिष्ठवज्रिन्वृञ्ज᳒सेयश्शावी॑ष्ठश्शू᳹रा ᳹णाम् । योमं᳒ही॑ष्ठोमाघो᳒नां॑ । चिकित्वोआभी᳹नो॑नाये᳒न्द्रोवीदेता᳒मूस्तुही । ई᳒शे᳹ही॑शक्र᳹स्ता॑मूताये॑हावा॑माहे᳹जेता॑रामापा॑राजितं । सा᳒नाः॑परीषा᳒द᳒तिद्वीषः॑क्रातुच्छन्दोऋतंबृहात् ॥ २ ॥
इन्द्रंधानास्यासाताये । हावा॑महेजेतारामापाराजित᳒म् । सा᳒नाः॑पारीषद॑तिद्वीषस्सा᳒नाः॑पा᳒री॑षाद᳒तिद्वीषाः॑ । पू᳸र्वास्याया॑क्ते॑अद्रिवः । सुम्नाधे॑हिनो॑वसो । पूर्तीश्शा᳒वीष्ठशस्य᳒ते । व᳒शीहीशक्रोनून᳹न्त ᳹न्नव्यं॑सन्या᳒से । प्रा᳒भो᳒र्जनस्यवृत्रा॑ह᳒न्सामर्ये᳒षु॑स्तवामहे । शू᳒रोयो᳒गोषूगच्छा॑ति । सा᳸खा॑सूशे᳒वोआद्रा᳒युः᳒ ॥ ३ ॥
एवा᳒ह्ये॑वाएवाह्याग्ने॑एवाही॑न्द्राएवा᳒ही᳒पूष॑न्एवाही᳒दे॑वाः ॥ ४ ॥